Βουρβουρού

Νότια και σε απόσταση δέκα (10) χιλιομέτρων απο τον Άγιο Νικόλαο βρίσκεται η γνωστή σε όλο τον κόσμο για τις φυσικές της ομορφιές Βουρβουρού, με τα δέκα και πλέον νησάκια της που η παρθένα φύση τους και οι απόκρυφες γοητευτικές ακρογιαλιές τους είναι κάτι το μοναδικό. Γνωστή από τον 10^ο αιώνα η γη των Βουρβούριων (έτσι ονομαζότανε τότε), δόθηκε σαν μετόχι μαζί με την μικρή μονή των Ιερομνήμων στην Ι.Μ. Ξενοφώντος του Αγ. Όρους.
	Το 1615 κύριοι της περιοχής οι κάτοικοι του Αγιου Νικολάου παραχώρησαν την κυριότητα στην Ι.Μ. Σίμωνος Πέτρας η οποία εξ αιτίας των προβλημάτων της όμως εγκατέλειψε την περιοχή, και στα τέλη του 18^ο αι. εμφανίστηκαν κύριοι της περιοχής πάλι οι Αγιονικολάτες. Στα τέλη του 19^ο αιώνα οι Σιμονοπετρίτες πραξικοπηματικά πούλησαν την περιοχή σε Ρώσους μοναχούς, τους οποίους οι Αγιονικολάτες εκδίωξαν ζητώντας συγχρόνως την συμπαράσταση του Ελληνικού Προξενείου της Τουρκοκρατούμενης τότε Θεσ/νίκης. Από τότε οι Ρώσοι δεν ξαναεδιαφέρθηκαν για την περιοχή, και οι Αγιονικολάτες παρέμειναν πάντα οι κύριοι της περιοχής.
Το 1974 μετά απο σύντομες ανασκαφές στο ξωκλήσι της Παναγίας της Βουρβουρούς εντοπίστηκαν ερείπια τα οποία πιθανώς ανήκουν στη μονή των Ιερομνήμων. Σήμερα η Βουρβουρού είναι παραθεριστικός οικισμός με 4 ξενοδοχεία δυναμικότητας 250 κλινών και 490 δωμάτια & διαμερίσματα δυναμικότητας 1.100 κλινών. Μαζί με τις εξοχικές κατοικίες τους θερινούς μήνες έχει πληθυσμό 4.000 άτομα. Τοπικά αγροτικά προϊόντα Αγίου Νικολάου και Βουρβουρούς: Κρασοστάφυλα, καλό κρασί, τσίπουρο, παρθένο ελαιόλαδο, μέλι, ψάρια.

Το σύμπλεγμα των νησιών της Βουρβουρούς.
Ερείπια προβυζαντινού ναού Αγ. Ανδρέα στο νησί Διάπορος.
Ξωκκλήσι της Παναγίας της Βουρβουρούς.
Μέγα τείχος: Οχυρωματικό έργο αγνώστου εποχής που έκοβε την επικοινωνία του κυρίου κορμού της Σιθωνίας με την υπόλοιπη Χαλκιδική.
Πυροφυλάκειο: Η κορυφή του όρους Ίταμος. Εξώστης με θέα όλη την Χαλκιδική και το μισό Αιγαίο.